دانلود آهنگ جدید

برگرد عاشق ترین همدرد آخر چگونه از خیالت بگذرم برگرد و غمگینم مکن

شب ها ای آخرین رویا من بی تو از رویای خود تنهاترم تنها تر از اینم مکن

مرا بگیر آتشم بزنو جان بده به منو در سپیده جان روشن باش

مرا ببین ای که بی تو منم بی تو میشکنم ای تمام جهان با من باش

 شمع توام تو ببین در اشک من بنشین ای روشنای جهان رو سوی سایه مکن

بی من مرا به سفر از گریه ام مگذر ای بی تو من نگران از من گلایه مکن

مرا بگیر آتشم بزنو جان بده به منو در سپیده جان روشن باش

مرا ببین ای که بی تو منم بی تو میشکنم ای تمام جهان با من باش

چرا هر غباری و پس می زنم یه تصویری از تو فقط پشتشه شبیه یه ماهی بعد از این

پشت یک پنجره میرسم

باز به یک خاطره می رسم

به پای عشق تو سوخت قلبم

کی عاشقانه شدم تو در زبان منی یک عمر

کی ترانه شدم کی ترانه شدم

به پای عشق تو سوخت قلبم

کی عاشقانه شدم تو در زبان منی یک عمر

کی ترانه شدم کی ترانه شدم

 نگفتی شنیدم ، ندیدی و دیدم

من از تو به هر چی به جز تو رسیدم

مثه موی آشفته ای توی باد

تا نفس می کشی بی قرار توام آه

منو می کشونی به سمت خودت

من زمین خوردم و ره سپار توام آه

به پای عشق تو سوخت قلبم

کی عاشقانه شدم تو در زبان منی یک عمر

کی ترانه شدم کی ترانه شدم

به پای عشق تو سوخت قلبم

کی عاشقانه شدم تو در زبان منی یک عمر

کی ترانه شدم کی ترانه شدم

دیگرین ابر بهاری جان باریدن ندارد این گل خشکیده دیگر ارزش چیدن ندارد
این همه دیوانگی را با که گویم با که گویم
آبروی رفته ام را در کجا باید بجویم
پیش چشمم چون به نرمی میخرامی میخرامی
در درونم مینشیند شوکران تلخ کامی
نام تو چون قصه هر شب مینشیند بر لب من
غصه ات پایان ندارد در هزار و یک شب من
روی بالینم به گریه نیمه شب سر میگذارم من
از تو این دیوانگی را هدیه دارم هدیه دارم من
ای نهال سبز تازه فصل بی بارم تو کردی تو
بی نصیب و بی قرار و زار و بیمارم تو کردی تو
غم عشق تو مادرزاد دارم نه از آموزش استاد دارم
بدان شادم که از یمن غم تو خراب آباد دل آباد دارم خراب آباد دل آباد دارم

ای دریغا ای دریغا از جوانی از جوانی
سوخت و دود هوا شد پیش رویم زندگانی
با خودت این نیمه جان را این دل بی آشیان
را تا کجاها تا کجاها میکشانی میکشانی
ای نهال سبز تازه فصل بی بارم تو کردی تو
بی نصیب و بی قرار و زار و بیمارم تو کردی تو
طاقت ماندن ندارم آه ای دنیا خداحافط
میروم تنهای تنها ای گل زیبا خداحافظ

تو نبودی وقتی رو سقف شبم دست هیچکسی چراغی نگرفت

وقتی هیچکسی به غیر از بی کسی بعد تو از من سراغی نگرفت

تو ندیدی وقتی چترت رو سر هرکی وا شد سیل بارون میشدم

تو قدم میزدی هرجای شهر من زمین اون خیابون میشدم

عشق یعنی صد سال دیگه ام بهش حسی که داری توی دلت جوونه

عشق یعنی همه بفهمن برای اون چه کردی ولی خودش ندونه

عشق یعنی صد سال دیگه ام بهش حسی که داری توی دلت جوونه

عشق یعنی همه بفهمن برای اون چه کردی ولی خودش ندونه

 تو نمیتونی بفهمی حالمو به جنون بد دارم عادت میکنم

من به هر کسی که مبینه تورو با همه جونم حسادت میکنم

عشق یعنی صد سال دیگه ام بهش حسی که داری توی دلت جوونه

عشق یعنی همه بفهمن برای اون چه کردی ولی خودش ندونه

عشق یعنی صد سال دیگه ام بهش حسی که داری توی دلت جوونه

عشق یعنی همه بفهمن برای اون چه کردی ولی خودش ندونه

تو قلب من تویی و جای دیگه نیست دله تو مثل خیلیای دیگه نیست تو هر چی باشی قلب من میمونه پات

ببین چقدر افاقه کرده خوبیات

کی گفته تو برای قلب من کمی

تمومه زندگیم تویی تو قلبمی

یه عمره تو دلم اسیر قلبتم

تو مقصدی و تو مسیر قلبتم

تو قلبمی تو قلبتم

عاشقت شدم عمیقه حس بینمون

حسرتش میمونه روی قلب خیلیا

دست من که نیست تمومه زندگیم تویی

حس بینمونو دست کم نگیریا

 بودن کنار تو شده تنها آرزوی من فقط

این محاله که یه روزی قلبمو ازت بگیرمو ببینی خسته ام ازت

هیشکی غیر تو نمیتونه قلبمو بگیره از خودم

دیدمت یه لحظه قلبم از تو سینه پر گرفت و تا همیشه عاشقت شدم

عاشقت شدم عمیقه حس بینمون

حسرتش میمونه روی قلب خیلیا

دست من که نیست تمومه زندگیم تویی

حس بینمونو دست کم نگیریا

تو از کجا به من رسیدی که دیر اومدی , زود میری به این راحتی نمیتونی چشماتو از من پس بگیری

اینقد غم داره نبودت

که بدتر از پاییز میشم

نه فکرشم نمیکنم نه

از فکرشم مریض میشم

احساس میکنم که میخوام

تو رو با بند بند وجودم

غمت منو میکشه ای کاش

اصلا تورو ندیده بودم

چی ته اون چشمات داری

که اینقده واسم عزیز

کوهم ولی چیزی نمونده

با اشک تو قلبم بریزه

دستای من میخواد از امشب

دست تورو محکم بگیره

خدا تورو به من ببخشه

هر چی که دارمو بگیره

سخته که نشکنم , نبارم

سخته با این حال پریشون

بغضم که امشب گیر کرده

یه جایی بین ابر و بارون

وقتی تو لبخندتو میگیری

وقتی داری از دست می میری

حالم مثل هوای پاییزه

که نا خداگاه اشک میریزه

دوباره زنده شدم بعد از این همه مُردن به خانه آمده ام بعد از این همه تلخی
دوباره پنجره ام بعد از این همه دیوار
به اعتماد چشم تو به اعتماد چشم تو
بعد از این همه تقدیر
چقدر هرچه بخواهم ، بجویم و تو نباشی
چقدر هرچه تنت را ، ببویم و تو نباشی
نفس نمیکشم ، که بی تو در تو بمیرم
به آتشم بکش که جان تازه بگیرم
ببین نه زود و نه دیرم
تو بال شعله ی من باش که خاک بستر من نیست
به عشق تن بده مرا به من بده
به من به عمق نگاهت که ناکجای جهان است
وطن بده
نفس نمیکشم که بی تو در تو بمیرم
به آتشم بکش که جان تازه بگیرم
ببین نه زود و نه دیرم

گاهی ندونسته گاهی میفتی وسط یک دوراهی
گاهی وقتا همه چیز درسته اما انگار خود تو اشتباهی
مثل یک بازی خیلی ساده مهره‌ها رو مهره ی بعدی افتاده
حتی کار من نیست که بگم چی خوبه چی بد
اما همه گاهی سواریم یه وقتا هم پیاده
من دیگه نیستم بسه این بازی
من دیگه نیستم تو هم میبازی
میشه مهره‌ها رو یکم آسونتر انداخت
میشه آسونتر هم جا زد
میشه آسونتر هم باخت
کنار هم گاهی میشه آسونتر هم موند
با ریتم این بازی میشه بلند بلند خوند
دل باختن واسه فرار از تنهایی
دل باختن که چه اشتباه زیبایی
تو مهره‌ها رو میچیدی
من رویا میساختم
تو ساده بردی اما من جدی جدی باختم
مثل یک بازی خیلی ساده مهره‌ها رو مهره ی بعدی افتاده
حتی کار من نیست که بگم چی خوبه چی بد
اما همه گاهی سواریم یه وقتا هم پیاده
من دیگه نیستم بسه این بازی
من دیگه نیستم تو هم میبازی
میشه مهره‌ها رو یکم آسونتر انداخت
میشه آسونتر هم جا زد
میشه آسونتر هم باخت
کنار هم گاهی میشه آسونتر هم موند

من برم هیشکی تنها نمیشه بغض ابری برام وا نمیشه
طفلکی مادرم بعد من حتما افسرده میشه
کاش میشد اینو لااقل بدونی موندم اینجا که تنها نمونی
عاشقم واقعا نه از این عشقای یه قرونی
زندگی عین دریای بی آب من همش راه میرم بی تو تو خواب
مثل یه کوریم که عصاشو داده به دست یه کرم شب تاب
آخه تو چی میدونی ازم که رو تنم جای چنگال گرگه
پا گذاشتم رو قلبم که له شم ما کوچیکا خدامون بزرگه
من برم هیشکی تنها نمیشه بغض ابری برام وا نمیشه
طفلکی مادرم بعد من

بچگیم توپ چهل تیکه بودم ته اون کوچه تاریکه بودم
خیلی سالا گذشت تا دلم ریشه زد تو وجودم
خیلی سالا رو یادم نمونده دورمم خیلی آدم نمونده
من هنوز حرف دارم با چشات درد و دل کم نمونده
زندگی عین دریای بی آب من همش راه میرم بی تو تو خواب
مثل یه کوریم که عصاشو داده به دسته ی کرم شب تاب
آخه تو چی میدونی ازم که رو تنم جای چنگال گرگه
پا گذاشتم رو قلبم که له شم ما کوچیکا خدامون بزرگه
من برم هیشکی تنها نمیشه