مهرداد آسمانی

انگار از جنس حریر و ساتنه
قطر اشکی وسط راه آهنه
شادی مرخصی سربازی
شکل سر رفتن و شاعر شدنه
انگار از جنس قدیمه چشم تو
قصه برگ و نسیم چشم تو
عکسای گم شده قهوه ایه
کفتر الله کریمه چشم تو
مثل پس دادن درسه آدم از چشات می ترسه
پیش شعرایی که گفته آدم از نفس می افته
مثل رفتن تا ته سر رفتنه
بهترين جا برای گم شدنه
بهتر از هر پرده نقاشيه
صاحب خود ِ خود ِ خود ِ منه
سر پا موندونه تا سر سحر
حال خوبه عکسای سيزده بدر
مثل يک ترانه خاطره ساز
عاشقانه خوشی مثل نماز
مثه پس دادن درسه آدم از چشات می ترسه
پيش شعرايی که گفته آدم از نفس می افته

اگر میل حرم دارم یه یار محترم دارم
شکستم شیشه غم رو خودم بابا کرم دارم

اگر می ترسم از دنیا یه دشمن دارم ایشونه

یه دشمن دارم عین گرگ که زلفاشون پریشونه

اگر میل حرم دارم یه یار محترم دارم

شکستم شیشه غم رو خودم بابا کرم دارم

به یاد قد رعناشون ، بلند میشم جلو پاشون

چه آسون می کشد ما را ، فدای قد و بالاشون

اگر میل حرم دارم یه یار محترم دارم

شکستم شیشه غم رو خودم بابا کرم دارم

سراسر با دل تنگم یه جنگ تن به تن دارم

نه در غربت دلم شاد و نه جایی در وطن دارم

اگر میل حرم دارم یه یار محترم دارم

شکستم شیشه غم رو خودم بابا کرم دارم

دوباره ایستگاه عشقو رد کردم
دوباره با خودم رویامو بد کردم
دوباره ریشه کَن از آرزموم از من
جهانو رو به آغوشه تو سّد کردم
کسی از من تورو پرسیدو من از تو
خبر خاکستر آیندمو دادم
خداحافظ نجاتم دادو من پشت هجوم سایه ها
به هق هق افتادم
نمیبخشم نمیبخشم منو هرگز
تحمل میکنم امّا نمیبخشم
نمیبخشم نمیبخشم نمیبخشم
خیانتهامو به رویا نمیبخشم
کنار پنجره ترانمو کشتم
که تو پرسه چرا جای تو جایی نیست
چرا من تلخُ گم در گم کنار شب
ولی از تو به سمتم ردّ پایی نیست
تمام عشق رو به واپسین حس
روی سکوت پرجنجال بارون
چه واژه واژه واژه سرنگون شد
تو اسلوموشن گنگ خیابون
نمیبخشم نمیبخشم منو هرگز
تحمل میکنم امّا نمیبخشم
نمیبخشم نمیبخشم نمیبخشم
خیانتهامو به رویا نمیبخشم

گفتی برو گفتم به چشم
این بود کلام آخرین
گفتی خدا حافظ تو
گفتم همین؟ گفتی همین!
گریه نکردم پیش تو با اینکه پر پر میزدم
با خون دل از پیش تو رفتم و باز نیومدم
بازی عشق تو رو جانانه باختم
مثل بازنده خوب مردانه باختم
همه ثروت من تحفه درویش
نفسم بود که به تو شاهانه باختم

لبخند آخرین من دروغ معصومانه بود
برای پنهان کردن داغ دل ویرانه بود
من مات مات از بازی شطرنج عشق میامدم
شاه مهره دل رفته بود
من لاف بردن میزدم
من لاف بردن میزدم

قلعه دل، اسب غرور، لشکر تار و مار عشق
دادم با ناز رخ تو این همه یادگار عشق
گفتم ببر هرچی که هست
رغیب جلد چیره دست
گفتی تو مغروری هنوز
با فتح این همه شکست
با فتح این همه شکست
بازی عشق تو رو جانانه باختم
مثل بازنده خوب مردانه باختم
همه ثروت من تحفه درویش
نفسم بود که به تو شاهانه باختم

گفتی برو گفتم به چشم
این بود کلام آخرین
گفتی خدا حافظ تو
گفتم همین؟ گفتی همین!
گریه نکردم پیش تو با اینکه پر پر میزدم
با خون دل از پیش تو رفتم و باز نیومدم
بازی عشق تو رو جانانه باختم
مثل بازنده خوب مردانه باختم
همه ثروت من تحفه درویش
نفسم بود که به تو شاهانه باختم

ماهک من حبه نور ماهک من یاس بلور شکوفه

عشق منه اومده از یه باغ دور
رو غنچه ابر سپید
رو شط مرواری و تور
روی لباش دو برگ سرخ
روی سرش کاکل بور
عاشق بوی ماهکم
کوزه عطر گلکم
می بزنم برای چی
مست یه گوله نمکم
عاشق بوی ماهکم
کوزه عطر گلکم
می بزنم برای چی
مست یه گوله نمکم
شب که رو تخت آسمون
آفتابو قنداق میکنن
روی لحاف مخملش
ستاره سنجاق میکنن
شاپرکای بی چراغ
میان سراغ ماه من
به هاله نور تنش
یواشکی توک میزنن
یواشکی توک میزنن
با قرص ماه آسمون
ماهک من فرق میکنه
تو برکه چشاش اگه
نگاه کنی غرق میکنه
عاشق بوی ماهکم
کوزه عطر گلکم
می بزنم برای چی
مست یه گوله نمکم
عاشق بوی ماهکم
کوزه عطر گلکم
می بزنم برای چی
مست یه گوله نمکم
شب که رو تخت آسمون
آفتابو قنداق میکنن
روی لحاف مخملش
ستاره سنجاق میکنن
شاپرکای بی چراغ
میان سراغ ماه من
به هاله نور تنش
یواشکی توک میزنن
یواشکی توک میزنن
با قرص ماه آسمون
ماهک من فرق میکنه
تو برکه چشاش اگه
نگاه کنی غرق میکنه
عاشق بوی ماهکم
کوزه عطر گلکم
می بزنم برای چی
مست یه گوله نمکم
عاشق بوی ماهکم
کوزه عطر گلکم
می بزنم برای چی
مست یه گوله نمکم

جنوبیا که نفت زیر پاشون
طلای هیجدست توی لوله هاشون
سرتاسر خلیج فارس رو شیرن
وا میستنو حقشونو میگیرن
سرتاسر خلیج فارس رو شیرن
وا میستنو حقشونو میگیرن
خرما پزون تو شرجیشون
دختراشو قشنگیشون
با اون چشای رنگیشون
مردای شیر جنگیشون
راس راسی حرف حرفاشون
ولک و که پاپتی و با وفاشون
دست میزنن پا میکوبن رو پاشون
با هلهله و داریه و تنبکاشون
دنیا داره میلرزه زیر پاشون
بندریا با کفن حصیری
همیشه گشنه ان ولی از رو سیری
داغ گلای لاله داره روشون
نوشته رو پیشونیشون اسیری
تو بشکه های خالیشون بهاره
تو مشتاشون خوشه های ستاره
تو چله یک کمون ابرو تیرن
به جرم عشق و عاشقی میمیرن
خرما پزون تو شرجیشون
دختراشو قشنگیشون
با اون چشای رنگیشون
مردای شیر جنگیشون
راس راسی حرف حرفاشون
ولک و که پاپتی و با وفاشون
دست میزنن پا میکوبن رو پاشون
با هلهله و داریه و تنبکاشون

پر زد آفتاب تو هوا خانومی قباش آبی شده
چیکه کرده شمعدونی لپ هاش چه سرخابی شه
خانومی شاخه نباته خانومی یه بغچه قند
خانومی خدا باهاته ایشالا بختت بلند
خانومی شاخه نباته خانومی یه بغچه قند
خانومی خدا باهاته ایشالا بختت بلند

خانومی پلکاتو وا کن خانومی به صبح نگا کن
به منه غریب غمگین خانومی یه کم دعا کن
خانومی پلکاتو وا کن خانومی به صبح نگا کن
به منه غریب غمگین خانومی یه کم دعا کن
پر زد آفتاب تو هوا خانومی قباش آبی شده
چیکه کرده شمعدونی لپ هاش چه سرخابی شه
خانومی شاخه نباته خانومی یه بغچه قند
خانومی خدا باهاته ایشالا بختت بلند
خانومی شاخه نباته خانومی یه بغچه قند
خانومی خدا باهاته ایشالا بختت بلند

چشمای خیس شمعدونی هوا رو کرده بارونی
تو این هوای بارونی مارو ببر به مهمونی
کفش و کلاه کن خانومی عشق و صدا کن خانومی
قلک خالی دلو پر از طلا کن خانومی
پری ناز کوچولو پوست تنت عین هلو
پری ناز کوچولو پوست تنت عین هلو

خانومی پلکاتو وا کن خانومی به صبح نگا کن
به منه غریب غمگین خانومی یه کم دعا کن
خانومی پلکاتو وا کن خانومی به صبح نگا کن
به منه غریب غمگین خانومی یه کم دعا کن

مداد لاله عباسی نقاشی کرده لبتو
چین چینای دامنتو بلندی گردنتو
کفش و کلاه کن خانومی عشق و صدا کن خانومی
قلک خالی دلو پر از طلا کن خانومی
پری ناز کوچولو پوست تنت عین هلو
پری ناز کوچولو پوست تنت عین هلو

به برگ گل دست نزنی. کاکلش رو پس نزنی
باد میزنه . تاب میخوره . سیلی از آفتاب میخوره . به برگ گل دست نزنی

روشونو پاتیس بکشین . چلوارای خیس بکشین
شبنم نم نم بزنین . رسمش رو بز هم نزنین
به برگ گل دست نزنی. کاکلش رو پس نزنی
باد میزنه . تاب میخوره . سیلی از آفتاب میخوره . به برگ گل دست نزنی
گریه ی زار زار کمشه.خاطر خواهی عالمشه
عاشقه تنهاش بذارین راهی جلو پاش بذارین
وای اگه عاشق نباشی .محرم و لایق نباشی
حرفت رو پیش نزنی دلت رو به آتیش نزنی

عشق ببین چه میکنه تلخی شعر غربتو
خنده کلوچه میکنه کاسه چوب مرده رو
قلب کمون چه میکنه
غصه رو حلوای غزل
زهر و هلو چه میکنه
غنچه عطر و شکر و
راهی کوچه میکنه
عشقو ببین چه میکنه
عشقو ببین چه میکنه

نه توپ میاره نه تفنگ
نه شیپور نه نقاره

نه قپه داره نه کلاه
نه پرچم نه ستاره

عشق ببین چه میکنه
عشقو ببین چه میکنه
عشقو ببین چه میکنه
عشقو ببین چه میکنه
نه توپ میاره نه تفنگ
نه شیپور نه نقاره
نه قپه داره نه کلاه
نه پرچم نه ستاره
دنیارو خوش میگیره اون
فاتح بی نشونه
شاه زمین پاپتیه
نه اسم داره نه خونه
چراغ گل باغ دله
نسترن داغ دله
صد دفعه از ریشه بزن
دوباره غنچه میکنه
عشقو ببین چه میکنه
عشقو ببین چه میکنه

نه توپ میاره نه تفنگ
نه شیپور نه نقاره

نه قپه داره نه کلاه
نه پرچم نه ستاره

عشقو ببین چه میکنه
عشقو ببین چه میکنه