دانلود آهنگ نوش آفرین

یادش بخیر روزایی که گل یاست بودم
یادش بخیر قدیما هوش و حواست بودم
حالا ازم رنجیدی
گفتی از من بریدی
دیگه تو قهری با من
جوابم نمی دی
بگو مگه دوسم نداشتی
چرا رفتی تنهام گذاشتی
دیگه بسه برگرد کنارم
عزیزم آشتی آشتی
بگو مگه دوسم نداشتی
چرا رفتی تنهام گذاشتی
دیگه بسه برگرد کنارم
عزیزم آشتی آشتی
تا یه قدم بذاری
می یام به پیشواز تو
می شم مثل گذشته دلبر طناز تو
حیفه من وتو از هم برنجیم و جدا شیم
مثل یه عکس کهنه رنگ گذشته ها شیم
بگو مگه دوسم نداشتی
چرا رفتی تنهام گذاشتی
دیگه بسه برگرد کنارم
عزیزم آشتی آشتی
بگو مگه دوسم نداشتی
چرا رفتی تنهام گذاشتی
دیگه بسه برگرد کنارم
عزیزم آشتی آشتی
دو روز دنیا عزیزم ارزش نداره
فاصله بین من وتو سردی می یاره
خونه رو گلخونه می کنم برات
تا که باز عشق ببینم تو چشات

از راه بیا امشب
بیا به دیدارم
در انتظار تو
همیشه بیدارم
هنوز تویی دار و ندارم
بگو مگه دوسم نداشتی
چرا رفتی تنهام گذاشتی
دیگه بسه برگرد کنارم
عزیزم آشتی آشتی
بگو مگه دوسم نداشتی
چرا رفتی تنهام گذاشتی
دیگه بسه برگرد کنارم
عزیزم آشتی آشتی
بگو مگه دوسم نداشتی
چرا رفتی تنهام گذاشتی
دیگه بسه برگرد کنارم
عزیزم آشتی آشتی
بگو مگه دوسم نداشتی
چرا رفتی تنهام گذاشتی
دیگه بسه برگرد کنارم
عزیزم آشتی آشتی
بگو مگه دوسم نداشتی
چرا رفتی تنهام گذاشتی
دیگه بسه برگرد کنارم
عزیزم آشتی آشتی
بگو مگه دوسم نداشتی
چرا رفتی تنهام گذاشتی
دیگه بسه برگرد کنارم
عزیزم آشتی آشتی

وقتی گل سرخ آوردی برام
بوی گل سرخ گرفت سرتا پام
مثل گل سرخ دلم تازه شد
پیرهن گل رو تنم اندازه شد
گفتی از عشقو دلم آب شد
این دل آروم چه بی تاب شد
ماه منو دعوت به مهتاب کرد
عطر گل سرخ منو خواب کرد
وقتی سحر شد بیا در بزن
مثل سپیده به من سر بزن
عطر تنم رو خریدار باش
وای نه خریدار طلبکار باش
وقتی سحر شد
قامتم از عشق پریوار شد
زلفکم از عشق چه تابدار شد

گوشه لبهام عسلپاره شد
تک تک حرفات غزلواره شد
وقتی سحر شد بیا در بزن
مثل سپیده به من سر بزن
عطر تنم رو خریدار باش
وای نه خریدار طلبکار باش
وقتی سحر شد بیا در بزن
مثل سپیده به من سر بزن
وقتی سحر شد
گفتی از عشقو دلم گوش کرد
هرچیو جز عشق فراموش کرد
شب گل سرخت رو بالینمه
شاهد رویای شیرینمه
وقتی سحر شد بیا در بزن
مثل سپیده به من سر بزن
عطر تنم رو خریدار باش
وای نه خریدار طلبکار باش
وقتی سحر شد بیا در بزن
مثل سپیده به من سر بزن
وقتی سحر شد

تو واسم جلوه‌ای از حقایقی
ضربان تند نبض عاشقی
شوق پرواز بلندی واسه من
عمر کوتاه همین دقایقی
تو همون قبله‌ی حاجات منی
لحظه‌ی اوج مناجات منی

تو مثل عطر گل یاس سپیدی
تو مثل دمیدن صبح امیدی
تو مثل گریز یک شهاب روشن
توی آسمون خاطرم دویدی
تو همون قبله‌ی حاجات منی
لحظه‌ی اوج مناجات منی

به گلستان گل بی خار و خسی نو
مثل قبله واسه من مقدسی تو
مثل شاه بیت یه شعر عاشقونه
مثل آزادی از یک قفسی تو
تو همون قبله‌ی حاجات منی
لحظه‌ی اوج مناجات منی

به گلستان گل بی خار و خسی نو
مثل قبله واسه من مقدسی تو
مثل شاه بیت یه شعر عاشقونه
مثل آزادی از یک قفسی تو
تو همون قبله‌ی حاجات منی
لحظه‌ی اوج مناجات منی

مادرم چشم به راهه از سفر بیام

شب از خدا میخواد که من سحر بیام

دعای خیر مادرم پناهمه

میدونه که جاده رو بی خطر میام

همین روزا میبندم کوله باروم

خبر میدم که دارم از سفر میام

میگم مادر خبر بده به عالم

بگو منه خسته ی در به در میام

دارم میام دارم میام

به خونمون به دیدن مردمه مهربونمون

همون خونه که برکت تو سفرشه

خدا نشسته توی آسمونمون

تموم کوچهرو چراغونی کن

جای من هزار تا قربونی کن

بگو اویدت داره بر میگرده

میاد مادر دور سرت بگرده

دارم میام دارم میام به خونمون

به دیدن مردمه مهربونمون

همون خونه که برکت تو سفرشه

خدا نشسته توی آسمونمون

گلاب بپاس رو سنگ فرشه ی تهرون

جارو بکش روی غم قلب حیرون

شرابو هدیه کن به زنگ خالی

بگو دارم میام به اون حوالی

دارم میام دارم میام به خونمون

به دیدن مردمه مهربونمون

همون خونه که برکت تو سفرشه

خدا نشسته توی آسمونمون

دارم میام دارم میام به خونمون

به دیدن مردمه مهربونمون

همون خونه که برکت تو سفرشه

خدا نشسته توی آسمونمون

دارم میام دارم میام به خونمون

به دیدن مردمه مهربونمون

همون خونه که برکت تو سفرشه

خدا نشسته توی آسمونمون

دارم میام دارم میام به خونمون

به دیدن مردمه مهربونمون

همون خونه که برکت تو سفرشه

خدا نشسته توی آسمونمون

ما دو تا بايد با هم ديگه باشيم

مثل قايقي كه زنجيره به آب

مثل شبنم توي خواب گل سرخ

مثل شب كه مهربون ميشه با خواب

اسم تو مثل غبار نشسته روي تن من

با تو خورشيد خونه مي‌سازه زير پيرهن من

تو فقط بگو كه عاشقت منم

تا ابد تو رو پرستش بكنم

تو فقط بگو كه عاشقت منم تا ابد تو رو پرستش بكنم

دست تو نوازش دستاي گرم بچه‌هاست

دست من خواهش دست عابدي رو به خداست

تن من پيچك دستاي تو ديواره براش

ديوار دوست داره كه پيچك بخواب رو شونه‌هاش

اسم تو تا وقتي آتيش مي‌زنه خون منو

ديگه هيچ كسي نمي‌بينه زمستون منو

تو فقط بگو كه عاشقت من

تا ابد تو رو پرستش بكنم

تو فقط بگو كه عاشقت منم تا ابد تو رو پرستش بكنم

واسه مسافر تنم نگات

مثه مقصدي رسيده مي‌مونه

واسه سيمرغ تويي مثل كوه قاف

واسه تشنه‌اي نماي رودخونه

واسه ماهيا تويي بزرگترين رود خدا

رودي كه ماهيارو به درياها مي‌رسونه

تو فقط بگو كه عاشقت منم

تا ابد تو رو پرستش بكنم

تو فقط بگو كه عاشقت منم تا ابد تو رو پرستش بكنم

ما دو تا بايد با همديگه باشيم

مثل قايقي كه زنجيره به آب

مثل شبنم توي خواب گل سرخ

مثل شب كه مهربون ميشه با خواب

اسم تو مثل غبار نشسته روي تن من

با تو خورشيد خونه مي‌سازه زير پيرهن من

تو فقط بگو كه عاشقت منم

تا ابد تو رو پرستش بكنم

تو فقط بگو كه عاشقت منم تا ابد تو رو پرستش بكنم

روشنی سازه، شب تارم تویی
تا سحر به دیدهء بیدارم تویی
یاد قدت هر طرف به دل می خرامد
خرمی راه عطش نارم تویی
ها ها روح بهاری
ها ها شکوفه آری
زندگی با عشقه ، پر زیبایی
میشوم گلباران ، وقتی می آیی
زندگی با عشقه ، پر زیبایی
میشوم گلباران ، هااااا
آرزوی دیدن فردایم تویی
خیره گاه پردهء رویایم تویی
نیمه شب به بستر خیالم نمایی
روزها به چشم تمنّایم تویی

چشمم شکاری
باور نداری
دل رامم دیگر شده صحرایی
می گریزد با تو پای تنهایی
دل رامم دیگر شده صحرایی
می گریزد با تو هااااااا
روشنی سازه، شب تارم تویی
تا سحر به دیدهء بیدارم تویی
یاد قدت هر طرف به دل می خرامد
خرمی راه عطش نارم تویی
ها ها روح بهاری
ها ها شکوفه آری
زندگی با عشقه ، پر زیبایی
میشوم گلباران ، وقتی می آیی
زندگی با عشقه ، پر زیبایی
میشوم گلباران ، هااااا

ها ها روح بهاری
ها ها شکوفه آری
زندگی با عشقه ، پر زیبایی
میشوم گلباران ، وقتی می آیی
زندگی با عشقه ، پر زیبایی
میشوم گلباران ، هااااا

با تو میام راه اگه بی عبوره
جاده سنگی اگه سوت و کوره
ماه اگه نیست ابر اگه هست چه بیمی
تو خستگیها دل من صبوره
با تو میام با تو میام تا غرور
با تو میام با تو به فردای نور
وای اگه فردام مثل دیروز بشه
راهبه میشم تو کلیسای دور

نفس گلی با همه عطرهای پاک
روح بهاری توی ذرات خاک
بغض زمین تو نفسات وا میشه
با تو از آشوب زمستون چه باک
من شبو از جاده جدا می کنم
مهتاب شبهای بیابون میشم
من تو رو تا قصر خدا می برم
مثل یه اعجاز سلیمون میشم
با تو میام با تو میام تا غرور
با تو میام با تو به فردای نور
وای اگه فردام مثل دیروز بشه
راهبه میشم تو کلیسای دور

عطر گل یاسو به شب می برم
تا بریزم تو تن شب بوی تو
تا ننشینه رو تنت شبنمی
چتر موهامو می کشم روی تو
با تو میام با تو میام تا غرور
با تو میام با تو به فردای نور
وای اگه فردام مثل دیروز بشه
راهبه میشم تو کلیسای دور

با منی و مثل هیاهوی عشق
همسفر لحظه فریادمی
با تو میام با تو که تکرار من
خاطره ی لحظه ی میلادمی
با تو میام با تو تکامل میاد
تو تب عرفانی اندیشه ام
بی تو مثل جنگلیهای وحشی
دربدر غربت هر بیشه ام
با تو میام با تو میام تا غرور
با تو میام با تو به فردای نور
وای اگه فردام مثل دیروز بشه
راهبه میشم تو کلیسای دور
با تو میام با تو میام تا غرور
با تو میام با تو به فردای نور
وای اگه فردام مثل دیروز بشه
راهبه میشم تو کلیسای دور
با تو میام با تو میام تا غرور

گل‌هام گل آفتابگردون
می‌ترسه دلم از بارون
یارب تو شب مهتابی
لیلا رو نگیر از مجنون
بازم امشب مهتابه
دل تنگم بی‌تابه
می‌بینه ماه از اون دور
که یه عاشق بی‌خوابه
عزیزم فردا دیره
بیا امشب یادم کن
شب و هر شب زندونی

سحرا آزادم کن
عزیزم از تنهایی
دل عاشق پر درده
مثه ابرا سرگردون
یه شهاب شب‌گرده
مثه ابرا سرگردون
دو تا چشمام پر بارون
توی دستام می‌خشکند
گلای آفتابگردون

گل‌هام گل آفتابگردون
می‌ترسه دلم از بارون
یارب تو شب مهتابی
لیلا رو نگیر از مجنون
بازم امشب مهتابه
دل تنگم بی‌تابه
می‌بینه ماه از اون دور
که یه عاشق بی‌خوابه
عزیزم فردا دیره
بیا امشب یادم کن
شب و هر شب زندونی

سحرا آزادم کن
عزیزم از تنهایی
دل عاشق پر درده
مثه ابرا سرگردون
یه شهاب شب‌گرده
مثه ابرا سرگردون
دو تا چشمام پر بارون
توی دستام می‌خشکند
گلای آفتابگردون

سحرا آزادم کن
عزیزم از تنهایی
دل عاشق پر درده
مثه ابرا سرگردون
یه شهاب شب‌گرده
مثه ابرا سرگردون
دو تا چشمام پر بارون
توی دستام می‌خشکند
گلای آفتابگردون

یه روزی وقتی که کوه قهوه ای
چشماشو بروی دنیا وا میکـــــــــرد
وقتی که شب سیاه
صبح خاکستری رو صدا می کرد
وقتی که روز خودشو تو رگ شب رها می کرد
یه مسافر غریب
دل به دریا زد و از جاده گذشت
شهر تنها یی رو زیر پا گذاشت
همه ی پنجره های بسته رو
به روی روشنی روز وا گذاشت
رفت و رفت تا که رسید به شهر عشق
اما دید که آدما سنگی شدند
همه رنگین کمونا اسیر بی رنگی شدند

دل سپرد و تن سپرد و جون سپرد
اما هیچ کی به سراغش نیومد
هر چی خوبی کرد جوابش بدی بود
هیچ دلی با خوبی آشنا نبود
دیگه اون مسافر شهر بدی
دل نداشت تا که به دریا بزنه
خسته بود کسی نداشت تا که پلی
روی شهر آرزوها بزنه
یه روزی وقتی که کوه قهوه ای
چشما شو بروی دنیا وا می کرد
وقتی که صبح سفید
خودشو تو رگ شب رها میکرد
اون مسافر زد و از جاده گذشت
چشماشو بروی عشق بست و گریخت
رو به سوی شهر تنهایی گذاشت
آدمای سنگی رو با بدیهاشون جا گذاشت
واسه ی رسیدنش به آدما
دیگه دست و پا نکرد
رفت و پشت سرشو نگاه نکرد

با تو یک کوهه بلندم سر به آسمان کشیده
بی تو ریگ رهگذارم کف کوچه آرمیده
با تو بی نیاز و مغرور تکیه ام به حرف حقه
بی تو آن نیازمندم که همیشه مستحقه

با تو شایسته ی اوجم بی تو بازیچه ی موجم
با تو شایسته ی اوجم بی تو بازیچه ی موجم

بی تو یأسم با تو امید بی تو ظلمت با تو خورشید
با تو برکت زمینم بی تو خاک سرنشینم
با تو همجنس سپیده بی تو زخم آب د یده

با تو شایسته ی اوجم بی تو بازیچه ی موجم
با تو شایسته ی اوجم بی تو بازیچه ی موجم

با تو یک طلوع خوبم بی تو غربته غروبم
با تو سر چشمه ی نورم بی تو از روشنی دورم
بی تو وحشت سکوتم با تو سیر ملکوتم
بی تو آلوده به زشتی با تو آیاته بهشتی

با تو شایسته ی اوجم بی تو بازیچه ی موجم
با تو شایسته ی اوجم بی تو بازیچه ی موجم

بی تو یأسم با تو امید بی تو ظلمت با تو خورشید
با تو برکت زمینم بی تو خاک سرنشینم
با تو همجنس سپیده بی تو زخم آب د یده

با تو شایسته ی اوجم بی تو بازیچه ی موجم
با تو شایسته ی اوجم بی تو بازیچه ی موجم

با تو یک طلوع خوبم بی تو غربته غروبم
با تو سر چشمه ی نورم بی تو از روشنی دورم
بی تو وحشت سکوتم با تو سیر ملکوتم
بی تو آلوده به زشتی با تو آیاته بهشتی

با تو شایسته ی اوجم بی تو بازیچه ی موجم